در دهه‌های اخیر، رشد سریع شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های دیجیتال، نحوه تولید، انتشار و دسترسی به اطلاعات را به شدت تغییر داده است. این تغییرات، زمینه‌ساز ظهور مجموعه‌ای از چالش‌های حقوقی جدید شده‌اند که حقوق کاربران، حریم خصوصی، مالکیت داده‌ها و مسئولیت پلتفرم‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهند. پرسش اصلی این تحقیق این است که چه حدود و چارچوب‌های حقوقی می‌توانند مسئولیت شبکه‌های اجتماعی را در قبال محتوای منتشرشده تضمین کنند و همزمان حقوق کاربران را محافظت نمایند. ضرورت پژوهش از آنجا ناشی می‌شود که قوانین موجود در ایران و بسیاری از کشورها هنوز با سرعت تحول فناوری هماهنگ نیستند و خلأهایی در تعیین حدود مسئولیت و الزامات پلتفرم‌ها وجود دارد. هدف این مقاله، تحلیل حقوقی مسئولیت شبکه‌های اجتماعی در فضای سایبری و ارائه چارچوبی برای حفاظت از حقوق کاربران است. روش پژوهش در این مقاله توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی، بررسی قوانین داخلی، رویه قضایی و تحلیل تطبیقی با استانداردهای بین‌المللی است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که پلتفرم‌ها باید مسئولیت محتوای منتشرشده را به صورت نسبی میان کاربران و خود پلتفرم تقسیم کنند، چارچوب حقوقی شفافی برای حذف یا اصلاح محتوای غیرقانونی ایجاد شود و اصول شفافیت و پاسخگویی در سیاست‌های داخلی و خارجی رعایت گردد. نوآوری مقاله در ترکیب تحلیل حقوق داخلی ایران با تطبیق آن با قوانین بین‌المللی و ارائه چارچوب پیشنهادی نوین برای مسئولیت شبکه‌های اجتماعی است.