تغذیه نقش حیاتی در بهینه‌سازی عملکرد ورزشکاران استقامتی و سرعتی ایفا می‌کند. این مقاله نیازهای تغذیه‌ای متفاوت این دو گروه را بررسی کرده و استراتژی‌های مناسب برای تأمین انرژی، تعادل ماکرونوترینت‌ها، آبرسانی و مکمل‌های غذایی را تحلیل می‌کند. ورزشکاران استقامتی به دلیل فعالیت‌های طولانی‌مدت، نیازمند ذخایر پایدار انرژی از طریق مصرف کربوهیدرات‌های پیچیده و چربی‌های سالم هستند، در حالی که ورزشکاران سرعتی برای اجرای حرکات انفجاری به منابع سریع انرژی و پروتئین کافی جهت سنتز عضلانی نیاز دارند. علاوه بر این، مدیریت انرژی، تعادل هورمونی و بهینه‌سازی مصرف مایعات در عملکرد هر دو گروه مؤثر است. همچنین، نقش مکمل‌های غذایی در بهبود عملکرد و پیشگیری از کمبودهای تغذیه‌ای مورد بررسی قرار گرفته است. در نهایت، این مطالعه بر ضرورت تدوین راهبردهای تغذیه‌ای فردی و متناسب با دوره‌های تمرینی تأکید می‌کند تا ورزشکاران بتوانند عملکرد مطلوب خود را حفظ کنند.