از ديدگاه جهاني، پس از آب و هوا، پوسته خاك، سومين جزء عمده محيط زيست انسان تلقي مي شود. آلودگی خاکهای کشاورزی به عناصر سنگین یک مشکل عمده زیست محیطی می باشد که می¬تواند کمیت وکیفیت تولیدات گیاهی را تحت تاثیر قرار دهد که در نهایت منجر به آسیب رساندن به موجوداتی که از گیاهان استفاده می کنند می شود. انباشت مواد سمی نظیر مواد سنتزی آلی و فلزات سنگین در زنجیره غذایی و در بدن انسان می تواند اثرات منفی زیادی بر روی سلامتی انسان بگذارد برخی از آنها نظیر کبالت، مس، کروم، آهن، منگنز، نیکل و روی برای سلامتی گیاهان و جانوران ضروری می¬باشد ولی با این حال، چنانچه مقدار این فلزات از حد مشخصی بیشتر شود می توان اثر سمی عمده ای بر روی ارگانیسم ها بگذارد و حتی می تواند مرگبار باشد آلودگی حاصل از فلزات سنگین، نسبت به سایر آلودگی ها این مشکل را به وجود می آورد که می¬تواند برای یک مدت نامحدودی یک منطقه را آلوده نماید و این به این دلیل می باشد که آنها قابل تجزیه شدن نیستند .این فلزات بر روی تمامی گروه ارگانیسم ها، اکوسیستم ها و حتی بر روی فعالییت میکروبی تاثیر سوء می گذارد. واژه گیاه پالایی(پیشوند یونانی phyto به معنی گیاه ، و پسوند لاتین remediation به معنی پالایش یا حفظ )به مجموعه متنوعی از تکنولوژی ها بر پایه گیاه و میکروارگانیسم که یا بطور طبیعی از گیاهان موجود یا بطور ژنتیکی از گیاهان مهندسی شده برای پالایش آلاینده های محیط زیست از قبیل فلزات سنگین ، عناصر کم مصرف ، ترکیبات آلی و رادیواکتیو در خاک یا آب استفاده می کنند ، اشاره می¬کند. در این فناوری از گیاهان سبز و ارتباط آنها با میکروارگانیسم های خاک برای کاهش آلودگی خاک و آبهای زیرزمینی استفاده می شود. این فناوری می تواند برای رفع هر دو نوع آلاینده خاک یعنی معدنی و آلی بکار رود. خانواده های گیاهی مناسب گیاه پالایی عبارتند از خانواده-های براسیکاسه، کاسنی، فرفیون، گوجه فرنگی ، آفتابگردان و غیره. از جمله مهمترین مکانیسم های گیاه پالایی میتوان به 1- گیاه استخراجی (Phytoextraction) 2- گیاه تبخیری (Phytovolatization) 3- گیاه تبدیلی (Phytodegredation) 4- گیاه تثبیتی(Phytostabilization ) 5- Rhizofiltration اشاره کرد. در تحقیق حاضر به منظور آشنایی بیش تر با روشهای گیاه پالایی در دنیا و ایران، مروری بر تحقیقات انجام شده در زمینه گیاه پالایی صورت گرفته است.