جهت مصارف شهری، صنعتی و کشاورزی از منابع آب سطحی و زیرزمینی استفاده می شود، امروزه با افزایش رشد جمعیت، صنعتی شدن و بالا رفتن سطح بهداشت میزان سرانه مصرف آب افزایش بی رویه ای دارد. با توجه به اینکه در مصارف آب شهری نیازمند به تأسیسات فرآیند تصفیه آب می باشد، استحصال منابع آب بعنوان مثال آبهای زیرزمینی در اکثر مناطق کشور رشد چشمگیری داشته است، این استفاده بی رویه در سال های اخیر با شرایط خشکسالی روبه رو شده است. منابع آب زیرزمینی با توجه به اینکه دور از شرایط جوی می باشند (در تماس با هوا نمی باشند) دارای حداکثر املاح محلول می باشند. بالا بودن غلظت املاح در آب از جمله عوامل آلاینده آب های زیرزمینی محسوب می شود که در سال های اخیر به لحاظ رشد جمعیت و افزایش تولید فاضلاب و افت سطح آب های زیرزمینی رو به افزایش گذاشته است. اگر غلظت املاح در آب شرب بیش از حد مجاز باشد، از نظر بهداشتی مخاطره آمیز می شود. لذا هدف از این مطالعه تعیین کیفیت فیزیکوشیمیایی منابع آب شرب شهر دهلران و مقایسه آن با استانداردهای ملی بود. منابع آب مورد بررسی در این مطالعه 8 حلقه چاه تأمین آب شرب شهر می باشد. عمل نمونه برداری مطابق با دستورالعمل استاندارد متد انجام شد، به این منظور اندازه گیری پارامترهای کل جامدات محلول(TDS)، کدورت، سختی کل، قلیائیت کل، بر روی تمامی منابع تأمین کننده آب شرب شهر در آزمایشگاه براساس دستورالعمل روش استاندارد تعیین شدند. مطابق با نتایج حاصل از آنالیز نمونه ها و مقایسه آنها با استاندارد مربوطه چنین برآورد شد که کلیه پارامتر های فیزیکو شیمیایی منابع تأمین کننده آب شرب شهر در حد استاندارد مربوطه بوده بجز دو حلقه چاه که بالاتر از حد استاندارد می باشد.