خورندگی و رسوبگذاری یکی از شاخص های مهم در ارزیابی کیفی آب است، آب می تواند باعث خوردگی خطوط انتقال و توزیع و نیز ایجاد لایه های ضخیم رسوبی بر روی سطوح و دیواره های تاسیسات تبادل حرارتی گردد. خوردگی بر اساس یک واکنش فیزیکو شیمیایی بین یک ماده و محیط اطراف آن انجام می گیرد و به تغییر خواص آن ماده منجر می گردد. این تحقیق با هدف تعیین پتانسیل خورندگی آب شرب شهر دهلران با استفاده از شاخص های خوردگی لانژلیه، رایزنر، تهاجمی و پوکوریوس انجام گرفت. منابع آب مورد بررسی در این مطالعه 8 حلقه چاه تأمین آب شرب شهر می باشد. به این منظور اندازه گیری پارامترهای کل جامدات محلول(TDS)، سختی کلسیم، قلیائیت کل، درجه حرارت آب،pH ،pHs ، شاخص های پایداری لانژلیه، رایزنر، تهاجمی و پوکوریوس بر روی تمامی منابع تامین کننده آب شرب شهر دهلران صورت گرفت. نتایج تحقیق در کلیه روش های بررسی نشان داد که شاخص های پایداری لانژلیه، رایزنر، تهاجمی و پوکوریوس بر روی تمامی منابع تأمین کننده آب شرب شهر دهلران دارای پتانسیل خوردگی و از لحاظ رسوبگذار، یک چاه این شرایط را دارا می باشد.