حق بر غذا یکی از مصادیق حقوق بنیادین انسانی به شمار می¬آید که ارتباط امنیت غذایی با امنیت ملی و اصل کرامت انسانی هیچ¬گاه پوشیده نیست. حق بر محیط زیست نیز از مصادیق برجسته نسل سوم حقوق بشری است که موجب توسعه پایدار شده و باعث تجلی جامعه توسعه یافته می¬گردد. غذای انسان از آب و خاک به دست می¬آید و آلوده کردن آن¬ها سبب اختلال در تامین مواد غذایی خواهد شد. به خوبی واضح است که در امنیت غذایی و تجلی حق بر محیط زیست موضوع اصل حکمرانی خوب مطرح است که در این حکمرانی، حکومت¬ها با مشارکت بخش خصوصی و حقوق مدنی تعهدات را انجام می¬دهند. تحقق حق بر غذا و حق بر محیط زیست از جمله تعهدات حقوق بشری دولت¬ها است و در سایه حکمرانی خوب امکان تبلور این دو حق وجود دارد. حق بر غذا و حق بر محیط زیست نه در تعارض بلکه در تلازم و همراهی با یک¬دیگر هستند و تخریب و صدمه به یکی موجب بروز آسیب در دیگری خواهد شد. بنابراین در سایه همراهی این دو حق است که می¬توان تجلی زندگی شایسته را در جامعه انسانی مشاهده نمود.