در حال حاضر هيدروژن- بور به عنوان يك منبع قابل اعتماد برای سوخت هسته ای مطرح می باشد و توليد انرژی از طريق واکنش همجوشی ايزوتوپ های هيدروژن- بور از اهميت زيادی برخوردار است، زیرا این واکنش، تريتيوم راديواكتيو و نوترون هاي پرانرژي ايجاد نمی کند و يک واکنش مناسب بدون نوترون و عاری از رادیواکتیو می باشد. پيدايش ليزرهايي با توان بسيار بالا این اجازه را مي‌دهد كه روش هاي جديدی براي همجوشی محصورشدگي لختی (ICF ) ارائه ‌گردد كه به نوبة خود مي‌تواند باعث كاهش انرژي ورودی مورد نياز براي رسيدن به توان قابل استفادة ICF شود. روش ويژه‌اي كه در اين مقاله بحث مي‌شود شامل یک مدل نظری جدید برای گداخت ( مدل گداخت سریع توسط شتابدهي بلوك پلاسما ) مي باشد. اين روش جديد به منظور فراهم كردن شرایط گداخت هيدروژن- بور (H-11B) انتخاب شده است و مي‌تواند منجر به رسيدن به هدف نيروگاههاي همجوشی محصورشدگي لختی گردد كه مدتها است براي رسيدن به آن تلاش مي‌شود.