سلول های خورشیدی، بدون نیاز به فرایندهای مکانیکی، انرژی تابشی خورشید را بطور مستقیم به انرژی الکتریکی تبدیل می کنند که طی پدیده فتوولتائیک انرژی فوتون های پرتوی تابش خورشید به انرژی الکتریسیته تبدیل می شود. این پدیده کاملاً بر یک مدل ریاضی استوار است که این مدل به نام مدل ماتریسی مشهور است. در این مطالعه به کمک مدل ماتریسی پدیده جذب نور در سلول های خورشیدی با نیمه رسانای پلیمری ترکیبی از ماده ای بنام هیبرید پلی متیل متاکریلات- سیلیکا (Hybrid polymethylmethacrylate-silica) به عنوان لایه فعال شبیه سازی شده است و میدان الکتریکی و انرژی جذبی در نتیجه جذب اپتیکی با روابط ساده و صریح ریاضی بیان می شوند. این شبیه سازی توسط نرم افزار MATLAB تحلیل شده است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که فرایند جذب اپتیکی به پارامترهای اپتیکی لایه ها، ضخامت لایه ها و طول موج پرتوی فرودی شدیداً وابسته است و این نتیجه در بهینه سازی فرایند جذب اپتیکی و انرژی جذبی در یک سلول خورشیدی بسیار حائز اهمیت می باشد. در این مقاله دریچه ای به نانومحاسبات در حوزه سلول های خورشیدی نیز گشوده شده است.