هدف: رهبری تاب‌آور به عنوان یکی از عوامل کلیدی در پایداری و توسعه سازمان‌ها، تنها با ویژگی‌های رهبران محقق نمی‌شود؛ بلکه نقش پیروان در شکل‌دهی و تقویت تاب‌آوری سازمانی قابل توجه است. پژوهش حاضر با هدف تبیین و تحلیل نگاشت ویژگی‌های پیروان در تحقق رهبری تاب‌آور انجام شد.
روش: این تحقیق از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، پیمایشی و اکتشافی است. رویکرد پژوهشی ترکیبی از روش‌های قیاسی و استقرایی است. جامعه آماری شامل ۲۰ نفر از اساتیدمدیریت و مدیران منابع انسانی سازمان‌ها می‌باشد که به‌صورت هدفمند و با روش گلوله‌برفی انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل مصاحبه در بخش کیفی و پرسشنامه در بخش کمی است. اعتبار ابزارها از طریق روایی محتوایی و پایایی درون‌کدگذار (برای مصاحبه‌ها) و پایایی بازآزمون (برای پرسشنامه‌ها) تأیید شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل محتوا و کدگذاری (در بخش کیفی) و تحلیل نگاشت فازی (FCM) در بخش کمی صورت گرفت.
یافته‌ها و نتایج: نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که رهبری تاب‌آور پدیده‌ای تعاملی است که در بستر ارتباط میان رهبر، پیروان و محیط سازمانی شکل می‌گیرد. در این میان، ویژگی‌هایی همچون تاب‌آوری فردی پیروان، مشارکت فعال، نگرش مثبت، یادگیری مستمر و اعتماد به رهبر نقش اساسی در تقویت این نوع رهبری ایفا می‌کنند. یافته‌های بخش کمی و تحلیل نگاشت فازی نیز حاکی از آن است که تاب‌آوری شخصی پیروان و ارتقای یادگیری و توسعه تیم، به‌عنوان محوری‌ترین مؤلفه‌ها، بیشترین نقش را در تحقق رهبری تاب‌آور دارند. بر این اساس، تقویت تاب‌آوری سازمانی مستلزم توجه هم‌زمان به پرورش ویژگی‌های تاب‌آور پیروان و ایجاد یک محیط حمایتی از سوی مدیریت منابع انسانی است.