هدف پژوهش حاضر، ارزیابی میزان اثربخشی فناوری اطلاعات نوین در ارتقای نظام یاددهی–یادگیری در مدارس متوسطه دولتی شهرستان میاندوآب است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی - پیمایشی می‌باشد. جامعه آماری شامل کلیه دبیران مدارس متوسطه شهرستان میاندوآب در سال تحصیلی اخیر است که بر اساس فرمول کوکران، تعداد ۳۵۰ نفر به عنوان نمونه آماری از طریق روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه استاندارد اسمعیلی و گودرزوند درباره ابعاد فناوری اطلاعات در نظام یاددهی–یادگیری بود که شامل مؤلفه‌های به‌موقع بودن اطلاعات، مربوط بودن، دقیق بودن، واقعی بودن، کافی بودن، سرعت انتقال یادگیری، دقت یادگیری و کاهش هزینه‌ها است. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های همبستگی پیرسون، رگرسیون تک‌متغیره و تحلیل واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد فناوری اطلاعات نوین تأثیر مثبت و معناداری بر ارتقای نظام یاددهی–یادگیری دارد؛ به‌ویژه مؤلفه‌های «اطلاعات دقیق»، «به‌موقع بودن»، «کافی بودن اطلاعات» و «افزایش دقت یادگیری» بیشترین اثر را بر بهبود فرآیند آموزشی داشتند. بر اساس نتایج، بهره‌گیری هوشمندانه از فناوری اطلاعات در مدارس می‌تواند موجب افزایش اثربخشی آموزشی، ارتقای کیفیت تدریس و کاهش هزینه‌های آموزشی گردد.