حقوق سایبری در عصر دیجیتال به یکی از محورهای اساسی امنیت ملی و حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی تبدیل شده است. یکی از مهم‌ترین پرسش‌های این حوزه، چگونگی مواجهه قانونی و تنظیم‌گری با حملات سایبری ترکیبی است که می‌توانند همزمان ابعاد فنی، انسانی و اقتصادی زیرساخت‌های حیاتی را هدف قرار دهند. اهمیت بررسی این موضوع از آنجا ناشی می‌شود که چنین حملاتی می‌توانند اثرات مخرب گسترده‌ای بر امنیت ملی، اقتصاد و جامعه داشته باشند و خلاهای قانونی موجود، پاسخ‌دهی مناسب را پیچیده می‌سازد. هدف این مقاله، شناسایی چالش‌های حقوقی و مقرراتی مرتبط با مقابله با حملات سایبری ترکیبی علیه زیرساخت‌های حیاتی و ارائه راهکارهای بهبود سازوکارهای تنظیم‌گری است. روش پژوهش در این مقاله توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی است که شامل بررسی قوانین ملی و بین‌المللی، گزارش‌های امنیت سایبری و مطالعات موردی حملات اخیر می‌باشد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که اصلی‌ترین چالش‌ها شامل نبود چارچوب قانونی هماهنگ، محدودیت در همکاری‌های بین‌المللی، پیچیدگی تعریف حملات ترکیبی و ضعف در ظرفیت‌های نظارتی و پیشگیرانه است. همچنین، این مقاله با ارائه راهکارهای حقوقی و سیاست‌گذاری نوآورانه، امکان تقویت حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی در برابر تهدیدات سایبری ترکیبی را بررسی می‌کند. نتایج پژوهش می‌تواند مبنای تدوین سیاست‌های پیشگیرانه و توسعه مقررات حقوق سایبری جامع در سطح ملی و منطقه‌ای قرار گیرد و ابعاد جدیدی از تنظیم‌گری و پاسخ به تهدیدات پیچیده سایبری را روشن سازد.