به منظور بررسي اثر تنش کم‌آبی و مقادیر مختلف پتاسیم بر عملکرد دانه و درصد اسانس سیاهدانه، آزمايشي به صورت كرت‌هاي يك بار خرد شده در قالب طرح پايه بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار در سال 94-1393 در منطقه آباده‌طشک شهرستان نی‌ریز اجرا شد. در اين آزمايش، آبياري به عنوان عامل اصلي در چهار سطح شامل آبیاری کامل (s1)، قطع آبیاری در مرحله رویشی (s2)، قطع آبیاری در مرحله گلدهی (s3 ) و قطع آبیاری در مرحله پرشدن دانه‌ (s4) و مقادیر پتاسیم به عنوان عامل فرعي در چهار سطح شامل بدون کود دهی (k0)، 40 (k1)، 80 (k2) و 120 (k3) کیلوگرم در هکتار بودند. نتايج حاصل نشان داد سطوح مختلف آبياري بر همه صفات اثر معني‌داري (در سطح 1٪) داشت. به طوری که تنش کم‌آبی در مرحله رویشی، گلدهي و پرشدن دانه نسبت به تيمار شاهد عملكرد دانه را به ترتیب 6.02، 40.32 و 28.65 درصد، عملكرد اسانس را به ترتیب 1.37، 26.59 و 16.75 درصد، عملکرد بیولوژیک را به ترتیب 25.83، 11.83 و 30.67 درصد کاهش و درصد اسانس را به ترتیب 7.32، 23.20 و 15.87 درصد افزایش داد. ارزیابی نتایج مربوط به اثر مقادیر مختلف پتاسیم در خشکی نشان داد که در تیمارهای کاربرد پتاسیم تمامی صفات مورد مطالعه به جز درصد اسانس افزایش یافتند. اثر متقابل كود سولفات پتاسيم و تنش خشكي نيز بر تمام صفات معني‌دار بود. با توجه به نقش پتاسیم در تعدیل اثرات ناشی از تنش خشکی به نظر می‌رسد که پتاسیم می‌تواند در افزایش تحمل به خشکی سیاهدانه در برابر تنش خشکی نقش موثر داشته باشد. در این تحقیق بیشترین عملکرد دانه از تیمار S1k3 و بیشترین درصد اسانس از تیمار S3k1 بدست آمد.