نانو مونت موریلونیت اصلاح شده برای حذف بنزن و تولوئن از محلولهای آبی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج بررسی ها نشان داد که ظرفیت جذب نانو مونت موریلونیت تابع پارامترهایی مانند زمان تماس، pH محلول، مقدار جاذب و غلظت آلاینده است. تعادل در مدت 24 ساعت صورت گرفت. جذب بنزن وتولوئن بر روی جاذب، بر اساس ظرفیت جذب آن، بصورت تعادلی بود. داده های ایزوترم تجربی با استفاده از معادلات فرندلیچ و لانگمویر بررسی شدند. در مدل فرندلیچ ضریب همبستگی جذب سطحی تولوئن 9958/0 و بنزن 9972/0 بدست آمد که در مقایسه با ضرائب همبستگی بدست آمده در مدل لانگمویر، خطای کمتری را نشان داد. بنابراین جذب سطحی بنزن وتولوئن بر روی نانو مونت موریلونیت با همبستگی بیشتری از ایزوترم فرندلیچ پیروی کرد.