این مطالعه با هدف بررسی میزان تجمع زیستی فلزات سنگین روی(Zn) ونیکل(Ni) در عضله میگوی سفید هندی (Penaeus indicus) و مقایسه ی غلظت آن با استانداردهای جهانی است. پس از انجام مراحل آماده سازی و هضم نمونه ها، میزان فلزات سنگین مورد نظر توسط دستگاه جذب اتمی KONIK مدلWOMN 300 اندازه گیری شد. میانگین غلظت فلز روی 27/128و نیکل 16/27 میلی گرم بر کیلوگرم بدست آمد. نتایج آزمون توکی نشان داد که میانگین غلظت فلزات روی و نیکل در بین ایستگاههای مورد مطالعه از لحاظ آماری تفاوت معنی داری ندارد. غلظت فلز سنگین روی پایین تر از حد استانداردهای تعیین شده توسط سازمانWHO،FAO و USFDAبدست آمد، اما غلظت فلز سنگین نیکل بالاتر از استانداردهای مذکور بود. منشا آلودگی نیکل در این مطالعه طبیعی می باشد و مربوط به جنس رسوبات سواحل دریای عمان می باشد. مقادیرمحاسبه شده برای میزان جذب روزانه فلز نیکل بالاتر از دوز استاندارد سازمان EPA میباشد که نشان میدهد مصرف یکبار درهفته ازاین میگواز نظربهداشتی برای یک مصرف کننده بالغ می تواند اثرات مضری داشته باشد.