در سالهای اخیر استفاده از دوچرخه، به عنوان یک وسیله نقلیه اصلی روند نزولی چشم گیری در شهرهای ما داشته است. شاید یکی از علل اصلی آن عدم طراحی مناسب و مطلوب مسیرهای دوچرخه می باشد. همه ما از مزیت های استفاده از دوچرخه درشهر آگاهی داریم اما متأسفانه این وسیله نقلیه با وجود مزایای فراوانش مورد استفاده وسیع در شهرهای ما قرار نگرفته است. در حال حاضر بوضوح می دانیم که الویت دادن به عبور و مرور دوچرخه قدمی است که باید در شهر برداشته شود. دانشطراحی می تواند نقش بسزایی در افزایش روند جذب و توسعه استفاده از این وسیله نقلیه در شهر داشته باشد. در نتیجه،طراحی مسیر دوچرخه بسیار مهم و واجد اهمیت است و لزوم طراحی مناسب برای این مسیرها دیده می شود. باید معیارهای برای طراحی مسیر دوچرخه بدست آورد که به کمک آن بتوان دوچرخه را، که به عنوان یکی از وسایل نقلیه اصلی است، بهشهر باز گرداند. بر همین اساس مقاله حاضر در پی دستیابی به معیارهای کیفی تأثیرگذار در طراحی مسیر دوچرخه می باشد. در این پژوهش پس از مطالعات مبانی نظری، بررسی آیین نامه های مورد قبول ایران و جهان مانندAASHTO و بدست آوردن معیارهای کیفی از بررسی مسیر دوچرخه موفق چهار شهر مختلف جهان، معیارهای تأثیرگذار در طراحی مسیرهایدوچرخه به دست آمده است. این تحقیق، ترکیبی از روش تحلیلی و علی است و برای تکمیل اطلاعات از روش اسنادی و میدانی استفاده گردیده است. در نهایت، مسیر دوچرخه سواری بلوار ارم همدان با توجه به معیارهای به دست آمده مورد ارزیابی قرار گرفته است