نگرش سیستمی، رویکرد نسبتاً جامعی برای درک، تجزیه و تحلیل، برنامه ریزی و پویایی گردشگری است؛ در این رویکرد بخوبی می توان بخش ها و عوامل تاثیر گذار بر گردشگری را هم چون گردشگران، جامعه میزبان، سازمان ها و شرکت های ذی ربط، محیط و ... را به صورت به هم پیوسته مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار داد و آنها را سازماندهی کرد. به عبارتی دیگر، نگرش سیستمی واقعیت، بنیان و اساس گردشگری را در کلیتی منسجم به تصویر می کشد و پیوند بین اجزاء وعناصر بخش عرضه گردشگری، اعم از جاذبه ها، حمل ونقل، واحد های اقامتی، خدمات، سازمانها و ... با تقاضا ( گردشگران) در سطوح مختلف محلی، منطقه ای، ملی و بین المللی نمایان می سازد تا برنامه ریزان برای پویایی آن در عرصه رقابت جهانی تلاش نمایند.
هدف اصلي اين پژوهش، آن است تا دریچه ای نو، برای پژوهشگران و مدیران و دست اندرکاران گردشگری کشور ایجاد کند و ضمن پرهیز از بخشی نگری گردشگری ، بتواند با ایجاد مدیریت یکپارچه در راستا پویایی گردشگری شهر و منطقه، انطباقی بین عرضه و تقاضا ایجاد نماید. همچنین پژوهش حاضر از مبانی نطری بر پايه نظريه سيستمي است و روش تحقیق به کار گرفته شده توصیفی- تحلیلی از کل به جزء می باشد؛ بعلاوه روش جمع آوري اطلاعات برمبناي کتابخانه اي- اسنادي و نيز ميداني است.
در این مقاله ابتدا ضمن بيان مسأله و ديدگاههاي ارائه شده توسط سازمان جهانی گردشگری و ساير نطریه پردازان مشهور جهان راجع به نظام گردشگري به بررسی و تحلیل گردشگری کلان شهر مشهد پرداخته شده و در نهايت راه حلي جهت پويايي آن ارائه شده است. نتایج مطالعات میدانی بدست آمده مبین اين واقعيت است که ساختار و نظام مديريت گردشگري مشهد در بخش عرضه با چندپارچگی و عدم ارتباط سازمند بین سازمان ها، اداره ها، شرکتها، اتحاديه ها و... مرتبط با گردشگری مواجه است؛ بطوریکه تعدد و چند پارچگی با حداقل تعامل در مدیریت جاذبه های گردشگری، واحدهای اقامتی، پذیرایی، دفاتر خدمات مسافرتی، حمل و نقل و... مشهود است. بنابراين شايسته است برای برقراری ارتباط سازمند بین اجزاء و عناصرنظام گردشگري شهر و منطقه، نهادي فرادست، متشکل از کنشگران فوق تشکيل تا براي برقراري نظامی يكپارچه جهت پویایی و توسعه آن تلاش و برنامه ریزی کنند.