هدف از این پژوهش ، بررسی جاذبه های طبیعی اثرگذار بر توسعه گردشگری ورزشی استان مازندران از دیدگاه کارشناسان گردشگری ، تربیت بدنی و روسای هیئت های ورزشی بود . برای این منظور، پرسشنامه ای با استفاده از منابع موجود تهیة شد که پس از تائید روایی توسط متخصصان مدیریت ورزشی و پایایی آن از طریق روش آلفا کرونباخ در سطح معنی داری5%≥ P (برای جاذبه ها 93%) بررسی شد .داده ها به روش تحلیل عاملی و آزمون کروسکال –والیس تجزیه و تحلیل شدند. نتايج نشان داد که جاذبه های کوهنوردی با بار عاملی 82% و جاذبه های ورزشهای تابستانی با بار عاملی 77% به ترتیب اولین اولویت و جاذبه های زمستانی با بارعاملی 75% پائین ترین اولویت را به خود اختصاص داده است . از دیدگاه کارشناسان تربیت بدنی جاذبه های مربوط به ورزش های تابستانی و کوهنوردی دارای بیشترین میانگین بودند . کارشناسان گردشگری و مسئولین هیئت های ورزشی به ترتیب جاذبه های مرتبط با شکار و صید ، و ورزش های تابستانی را انتخاب نمودند. جالب اینکه عامل صید و شکار دارای قوانین و محدودیت های زمانی و مکانی می باشد و گردشگران باید از این مقررات آگاهی داشته و با آن هماهنگ باشند .و همچنین ورزش های زمستانی از دیدگاه کارشناسان به طور مشترک دارای کمترین میانگین وپائین ترین اولویت بوده است.طبق نتایج بدست آمده جاذبه های تابستانی از دیدگاه کارشناسان به طور مشترک عامل مهمی در جذب بیشتر گردشگر می باشند بنابراین برای توسعه گردشگری ورزشی استان لازم است که با آموزش نیروی انسانی نسبت به گردشگری و گردشگری ورزشی،استخدام نیروی متخصص تحصیل کرده مربوط به سازمان ،سرمایه گذاری ،ایجاد دهکدهای توریستی،برنامه ریزی صحیح و سازماندهی گامی بلند برای توسعه این صنعت برداشته شود.