هدف از این مطالعه ارزیابی ریسک زیست محیطی خط لوله انتقال نفت دزفول شمالی می باشد. در این مطالعه ضمن استفاده از روش FMEA برای ارزیابی ریسک از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) برای تولید نقشه‎های مورد نیاز مربوط به ریسک‎های محیطی استفاده شد. با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی شاخص های محیطی مختلف در روش FMEA مورد مقایسه و اولویت‎بندی قرار گرفت. شاخص های مورد بررسی در این تحقیق شامل مراکز جمعیتی، مناطق حساس زیست محیطی مانند رودخانه ها، زیستگاه حیات وحش، رویشگاه و اکوسیستم های خاص، مناطق با پتانسیل لرزه خیزی بالا و مناطق ارزشمند مانند مناطق تاریخی و باستانی، اراضی کشاورزی و... می باشند. از میان شاخص های مورد ارزیابی شاخص مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست به علت مجاورت31/58 کیلومتر از خط لوله از داخل منطقه حفاظت شده کرخه و تقاطع در 4 نقطه با رودخانه دائمی کرخه بیشترین امتیاز (9/0) را به خود اختصاص داد. رتبه دوم شاخص های ریسک دار مربوط به مراکز جمعیتی می باشد که دارای ریسک بالائی می باشد که در مجموع امتیاز به کلیه طبقات اختصاص یافته است. در نهایت امتیاز دهی به ریسک زیست محیطی برای شاخص های مراکز جمعیتی سطح ریسک بالا، مناطق حساس زیستی سطح ریسک خیلی بالا و برای مناطق ارزشمند سطح ریسک ضعیف را پیش بینی کرده است. با استفاده از نرم افزارGIS و لایه های رقومی محیطی محدوده های ریسک دار بر روی خط لوله در سال 1392 مشخص و در نهایت با روی هم گذاری این لایه ها ریسک نهائی بر روی مسیر خط لوله مکان دار شد. جمع بندي خطر ريسک به صورت تلفيقي از عوامل محيطي با استفاده از نقشه تلفيقي در روش روي هم گذاري نشان می دهد که تقريباً 52/137 کیلومتر از طول مسير خط لوله داراي ريسک متوسط مي باشد و مناطق با ريسک بالا تنها 12/5 کیلومتر از طول مسير خط لوله را در بر مي گيرد. با توجه به اطلاعات و نتایج به دست آمده از ارزیابی ریسک زیست محیطی خط لوله انتقال نفت دزفول شمالی استفاده از روش تجزیه و تحلیل FMEA جهت شناسایی ریسک زیست محیطی مناسب به نظر می رسد.