توسعه مبتنی بر ویژگی Feature-Driven Development ( FDD) یکی از روش‌های توسعه چابک نرم‌افزار است که فرآیند توسعه را حول مفهوم ویژگی (Feature) یا قابلیت ارزشمند برای مشتری سازمان‌دهی می‌کند. برخلاف بسیاری از رویکردهای چابک که بر مدیریت جریان کار،تعامل تیمی یا چرخه‌های کوتاه توسعه تمرکز دارند، FDDتلاش می‌کند میان مدل‌سازی دامنه، برنامه‌ریزی، مالکیت اجزای نرم‌افزار و تحویل تدریجی قابلیت‌های قابل مشاهده برای مشتری ارتباط برقرار کند.با وجود سابقه قابل توجه این روش، بخش مهمی از پژوهش‌های جدید توسعه نرم‌افزار به موضوعاتی مانند دواپس (DevOps)، معماری ریزخدمات (Microservices)،مهندسی نیازمندی‌ها، هوش مصنوعی و توسعه خودکار نرم‌افزار معطوف شده است؛ ازاین‌رو، جایگاه FDD در محیط جدید توسعه نرم‌افزار نیازمند بازنگری است.هدف این مقاله ارائه یک مرور تحلیلی از پژوهش‌های مرتبط با FDD و بررسی تحول مفهوم ویژگی در توسعه نرم‌افزار مدرن است.برای این منظور،16مطالعه در بازه زمانی 2020 تا ۲۰۲۶ بررسی و در محورهایی شامل فرایند FDD، مهندسی نیازمندی‌ها،کاربردهای عملی، بهبود مدل FDD، چرخه‌عمر ویژگی، توسعه چابک، دواپس، معماری ریزخدمات، توسعه مبتنی بر هوش مصنوعی طبقه‌بندی شدند. نتایج نشان می‌دهد که اگرچه FDD در مقایسه با برخی روش‌های چابک کمتر مورد توجه پژوهش‌های جریان اصلی قرار گرفته است، ایده اصلی آن، یعنی سازمان‌دهی توسعه بر مبنای قابلیت‌های ارزشمند و قابل تحویل، همچنان با نیازهای توسعه مدرن هم‌راستا است. مطالعات بررسی‌شده نشان می‌دهند FDD برای پروژه‌هایی با ویژگی‌های نسبتاً مشخص و قابل تفکیک، ساختار مناسبی برای برنامه‌ریزی و توسعه تدریجی فراهم می‌کند؛ بااین‌حال، محدودیت‌هایی مانند نیاز به مدل‌سازی اولیه، دشواری مدیریت تغییرات مکرر، وابستگی میان ویژگی‌ها و پوشش ناکافی مراحل پس از تحویل مشاهده می‌شود.همچنین، مطالعات جدید نشان می‌دهند که ویژگی صرفاً یک واحد تحویل نیست، بلکه موجودیتی پویا است که می‌تواند در طول چرخه عمر نرم‌افزار اصلاح، بازطراحی، گسترش یا حذف شود.افزون بر این، پژوهش‌های مرتبط با SWE-Dev و EvoDev نشان می‌دهند ساختار Feature-Driven می‌تواند مبنایی برای توسعه نرم‌افزار با استفاده از عامل‌های هوشمند و مدل‌های زبانی بزرگ باشد.بر اساس این یافته‌ها، مقاله چارچوبی مفهومی پیشنهاد می‌کند که FDD را از یک فرایند توسعه ویژگی‌محور به رویکردی چرخه‌عمرمحور ارتقا می‌دهد؛رویکردی که در آن نیازمندی، ویژگی، معماری، پیاده‌سازی، آزمون، استقرار، تکامل و بازخورد در یک چرخه پیوسته و به‌هم‌پیوسته قرار می‌گیرند.