زمینه و هدف: این پژوهش باهدف معماری کاربست فناوری واقعیت ترکیبی در فرایند جذب و گزینش سرمایه انسانی ارتش جمهوری اسلامی ایران (آجا) انجام شد.
روش: پژوهش از نوع توسعه‌ای - کاربردی و از نظر روش، توصیفی است که به روش آمیخته متوالی اکتشافی انجام گرفت. در بخش کیفی، با ۱۵ نفر از خبرگان حوزه فناوری اطلاعات و مدیریت سرمایه انسانی آجا که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده بودند، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته انجام شد. داده‌های کیفی با استفاده از نرم‌افزار NVivo و به روش تحلیل مضمون تجزیه‌وتحلیل شدند. در بخش کمی، جامعه آماری، شامل ۱۲۰ نفر از مدیران و کارشناسان ارشد مرتبط با موضوع تحقیق که با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه ۹۲ نفر تعیین و نمونه‌گیری به روش تصادفی طبقاتی انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها در این بخش، پرسش‌نامه 20 سوالی محقق‌ساخته مبتنی بر چارچوب معماری زکمن بود. پایایی پرسش‌نامه به روش مرکب و ضریب آلفای کرونباخ و روایی سازه به روش همگرایی و واگرایی تأیید شد. داده‌های کمی با استفاده از نرم‌افزار Smart-Pls و از طریق تحلیل عامل تأییدی مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: یافته‌های کیفی پژوهش به استخراج مولفه‌های کاربست فناوری واقعیت ترکیبی در فرایند جذب و گزینش منجر شد. یافته‌های کمی نیز نشان داد که مدل طراحی‌شده از برازش مطلوبی برخوردار است. در پایان، معماری نهایی ارائه‌شده، کاربست این فناوری را در سطوح مختلف، از راهبرد و برنامه‌ریز (سطح متنی) تا اجرا و بهره‌برداری (سطح عملیاتی) مشخص کرد.
نتایج: نتایج نشان می‌دهد که کاربست واقعیت ترکیبی در جذب و گزینش سرمایه انسانی می‌تواند از سطحی ابزاری و فناورانه فراتر رفته و به سطحی راهبردی و تحول‌آفرین ارتقا یابد. بدین ترتیب، نقش واقعیت ترکیبی تنها به شبیه‌سازی وظایف یا کاهش هزینه‌ها محدود نمی‌شود، بلکه در پیوند با معماری سازمانی، می‌تواند بنیانی برای بازآفرینی الگوی جذب و گزینش در نیروهای مسلح ایجاد کند.